1. Dag van aankomst

De wekker gaat vandaag om 3 uur, we hebben eigenlijk nog best goed geslapen en nadat we de buurtjes zien thuis komen van hun vakantie, vertrekken wij als alle koffers in de auto's staan naar opa en oma. Opa Wil brengt ons naar Schiphol.  We vliegen om 8 uur met Delta en hebben gisteren al ingecheckt, dus we hoeven alleen onze koffers in te leveren. We hebben twee koffers met 17 kilo gewicht en er zit een nagenoeg lege koffer in de derde koffer. Dat is prettig winkelen straks.
We hebben dit jaar geen vertraging, dat is ook wel prettig.

De vlucht naar Detroit duurt 8 uur en hoewel we best redelijke beenruimte hebben, valt het me zwaar. Voor mijn doen slaap ik best nog af en toe even. Het filmaanbod is niet helemaal mijn smaak maar ik kijk eerst naar Frozen en dan naar Cinderella, allebei Disneyfilms. Het lukt me niet echt om te lezen en de tijd kruipt voorbij.
Maar er komt toch een einde aan de vlucht en we komen redelijk soepel langs de douane.
De volgende vlucht duurt maar 2 uur en 10 minuten en dan zijn we er weer....

De auto hebben we net als vorig jaar bij Alamo gehuurd. We hadden toen enorm geluk omdat we een mooie Dodge Grand Caravan meekregen, waarvan de deuren automatisch open dicht gingen. We hadden de meiden al voorbereid dat we ons maar op een gewone auto moesten voorbereiden maar dan is het toch even jammer als we met een gewone (fullsize) Volkswagen  vertrekken. Wat zit je dan ineens dicht bij de grond.....

We moeten eerst naar de villaverhuur en we krijgen een villa in Citrus Grove aan de Paddington Way. Ook met de villa's die we eerder huurden zijn we erg verwend. We hebben een keer aan Sandy Ridge gezeten en vorig jaar hadden we een villa gehuurd in West Haven en daar hebben we het zo naar ons zin gehad. De villa die we nu hebben is al wat ouder, maar het valt ons alles mee. De meubels zijn typisch Amerikaans maar met een giga televisie in de woonkamer. Onze slaapkamer is huge met een mooie badkamer eraan vast. Jamie gaat er op achteruit en moet de badkamer delen met Nikki. Nikki heeft een mooie Mickeykamer. In de keuken staat een mooie Amerikaanse koelkast. Het zwembad is prima en we zitten mooi op ons zelf omdat het wordt afgeschermd met een hek, maar kunnen toch een eindje wegkijken over een grasveld.

 

 

 

 

 

 

We zijn net 10 minuten binnen en zijn nog foto's aan het maken van de kamers omdat alles er nu nog netjes uitziet. Er wordt aangebeld en er staat een hele familie uit Equador voor de deur die het zelfde adres hebben doorgekregen via een andere verhuurder? We bellen het emergency nummer van onze verhuurder, want daar is ondertussen niemand meer aanwezig. Gelukkig krijgen we iemand aan de lijn en die gaat informeren. De familie uit Equador hebben geboekt via internet, en hebben wel een contactpersoon maar geen managementbedrijf die ze kunnen bereiken. We worden gelukkig redelijk snel teruggebeld en wij mogen blijven en het wordt de familie in het Spaans uitgelegd. Ondertussen is er ook al iemand gearriveerd die de verhuurder vertegenwoordigd en die is aan het regelen waar de familie kan worden ondergebracht. Het is volgens mij nog onduidelijk voor wie de kosten zijn.
Al met al heeft het toch nog een hele tijd geduurd. We waren best nog fris en fruitig en van plan om lekker het zwembad in te duiken, maar we halen snel een broodje bij de Subway en een paar boodschappen en we laten alles vallen en gaan slapen.